Karin Schrijft: Vriendschap
Drie jaar na de diagnose merken wij nog altijd welke gevolgen kinderkanker heeft op het leven van onze dochter. En op dat van mij en mijn man en de manier waarop we met vriendschap omgaan.
Toen onze dochter kinderkanker was ze net gestart met een nieuwe opleiding. Haar pas opgebouwde vriendschappen werden opeens intens. Ze had veel contact met de meeste klasgenoten, vrienden en vriendinnen. Naarmate de tijd vorderde verminderde het contact met de meesten. Een ieder ging door met zijn of haar leven. Terwijl haar leven stil stond en alles onzeker werd. Een aantal vriendschappen bleven bestaan, een aantal ook niet.
Lange lijst
Ook mijn man en ik bemerken een verandering in onze vriendschappen. Vrienden op afstand van wie we het niet verwachtten stuurden ons lieve berichtjes of boden hulp aan. Dat deed ons erg goed. We werden geraakt door hun medeleven. Na de diagnose maakte ik een whatsappgroep aan voor vrienden en familie, zodat we in één keer meerdere mensen op de hoogte konden houden van de situatie. Iemand merkte op dat de lijst met namen in die groep wel erg lang was. Maar voor mij voelde het kloppend en dus bleven die namen in de groep.
Kiezen voor onszelf
Bij een aantal vrienden merkten we een bepaalde afstand ontstaan. Wat de oorzaak daarvan is liet en laat ik in het ongewisse. Op dat moment ging al onze energie naar onze zieke dochter. Wat een ander ervan vond, kon me gestolen worden. Het is een ommekeer geweest in mijn leven. Waar ik er altijd alles aan deed om een ander te plezieren, koos ik vanaf dat moment voor onszelf. Mijn man en ik hadden er soms intensieve gesprekken over met de medisch maatschappelijk werkster in het Prinses Máxima Centrum. Want er is geen handleiding hoe je, in het geval van kinderkanker, om moet gaan met bepaalde situaties. Zij heeft ons enorm geholpen om deze situaties te overzien. En vooral hoe om te gaan met onze schaarse energie. Zij heeft ons doen inzien dat je gevoel volgen het beste is wat je op dat moment kan doen.
Op dat moment ging al onze energie naar onze zieke dochter. Wat een ander ervan vond, kon me gestolen worden. Het is een ommekeer geweest in mijn leven.
Nieuwe vriendschappen
Sommige vriendschappen zijn voorgoed veranderd, ook in negatieve zin. We zijn meer op onszelf. Wat een ander daarvan vindt is voor ons niet meer belangrijk. Het is wij wat telt. We hebben ook nieuwe vriendschappen gesloten. Bijvoorbeeld met lotgenoten die aan een half woord genoeg hebben en begrijpen wat je hebt doorgemaakt. Die weten dat het leven voorgoed verandert na kinderkanker en daar geen mening over hebben. Die nieuwe vriendschappen geven me het inzicht wat er nu echt belangrijk is in het leven, alsof mijn leven in een andere dimensie is voortgezet. Overigens zijn ze soms ook intens en emotioneel, wetende dat er kinderen zijn die kanker niet overleven. Maar ook dan zijn we er voor elkaar. Met een knuffel, een half woord, een gesprek(je).
Onderdeel van mij
Laatst vroeg iemand mij: "ben je er niet een keertje klaar mee? De confrontatie met kinderkanker? Met mensen die nog midden in het ziekteproces zitten? Ik kan me voorstellen dat je verder wilt, dingen achter je wilt laten." Mijn antwoord daarop was duidelijk. Nee, ik ben niet klaar met kinderkanker. Zolang ik leef zal het een onderdeel van mijn leven zijn. Met zijn mooie, maar ook zeker met zijn minder mooie kanten. Het hoort bij mij. Het heeft mij een hoop geleerd. Het heeft mij gemaakt tot de persoon die ik nu ben. En daar ben ik trots op!
Karin is getrouwd met Jan en de trotse moeder van Michael (22) en Nienke (19). Op 10 maart 2023 kreeg Nienke de diagnose lymfeklierkanker. In augustus van dat jaar sloot ze haar behandeling af.
