Karin Schrijft: Mijn ervaringen als oudersteuner

Een tijdje later kwam ik een vacature tegen van Vereniging Kinderkanker Nederland, waarin werd gezocht naar een oudersteuner. In de vacature stond: ‘Als oudersteuner ben je er om anderen die te maken krijgen met kinderkanker te steunen. Omdat jij als geen ander snapt wat gezinnen doormaken. Gemiddeld een halve dag per twee weken ben je aanwezig bij de balie van de Vereniging Kinderkanker Nederland in het Prinses Máxima Centrum. Je bent beschikbaar voor gezinnen voor een luisterend oor, beantwoordt vragen, of biedt praktische hulp. Net waar behoefte aan is.’

Wauw

Op mijn lijf geschreven dacht ik, dus ik besloot te solliciteren. En wauw, ik werd aangenomen en na het volgen van de training mocht ik als vrijwilliger aan de slag. Ongeveer twee keer per maand sta ik achter de balie in de centrale hal van het Máxima. Het gevoel iets terug te mogen doen, er voor de ander te kunnen zijn en anderen wellicht te kunnen helpen door mijn ervaringen geeft veel voldoening.

Het gevoel iets terug te mogen doen, er voor de ander te kunnen zijn en anderen wellicht te kunnen helpen door mijn ervaringen geeft veel voldoening.

Rollercoaster

Zoals laatst, toen ik een gesprek had met de ouders van een jong kind met een neuroblastoom. Na de behandeling met chemotherapie en immunotherapie waren ze in het Máxima voor een MRI scan om te controleren welke resultaat dit heeft op de tumor. Ze vertelden over de rollercoaster waar ze in zitten. En dat ze merken, nu de behandeling even is gepauzeerd, dat ze even hun kind terug hebben dat weer een beetje eet, springt en rent. Al zijn ze zich ervan bewust dat dit van korte duur is en dat ze nog een lange weg te gaan hebben. Binnenkort staat meer chemotherapie en een operatie gepland. Ze vertellen dat ze enorm geleefd worden sinds de diagnose. Ik herken het en deel mijn ervaringen over de behandelperiode van onze dochter. Moeder geeft aan dat ze het fijn vindt.

‘Op adem komen’

Een andere ontmoeting die mij is bijgebleven is die met een medewerker van het Máxima. Toen hij bij mij aan de balie kwam staan en ik vroeg of ik iets voor hem kon doen, gaf hij aan dat hij, gedurende zijn dienst, soms kinderen weg brengt naar de verschillende afdelingen voor hun behandeling of onderzoeken. Hij had kort daarvoor een kind ergens naartoe gebracht en de situatie had hem erg geraakt. Hij vertelde dat hij dan soms, tussen twee verschillende werkzaamheden door, even "op adem moet komen". We raakten aan de praat. Het is fijn om dan een luisterend oor te bieden.

De komende tijd zal ik in mijn blogs meer ervaringen in mijn rol als oudersteuner vertellen.

Ben je in het Prinses Máxima Centrum en heb je behoefte aan een praatje, een luisterend oor of wil je gewoon eens in onze kasten kijken naar bijvoorbeeld boeken of warme knuffels, schroom dan niet en spreek ons aan. We proberen de balie zo vaak mogelijk te bemannen en zijn er voor jou, voor jullie. Het rooster vind je hier.

Karin

Karin is getrouwd met Jan en de trotse moeder van Michael (21) en Nienke (19). Op 10 maart 2023 kreeg Nienke de diagnose lymfeklierkanker. In augustus van dat jaar sloot ze haar behandeling af. Met haar ervaringen zet ze zich in als oudersteuner en redactielid.