Wendy Schrijft: Twee jaar na de Bloemenkraal

Dean was naar de kapper geweest met zijn vader. Ik vroeg hem wie zijn haar had geknipt. “De kapster die rookt”, was zijn antwoord. Ik moest even slikken. Hij vervolgde zijn verhaal dat hij zo graag tegen haar zou willen zeggen dat ze dat niet moet doen. Want hij wil niet dat zij krijgt wat hij had. Omdat het op oudere leeftijd lastiger is om er vanaf te komen. Mijn hart brak een beetje. Ik reageerde alleen met: “Dat snap ik vent, jammer hé.” Daarmee was het voor hem ook klaar en ging hij weer over iets anders verder.  

En een tijdje daarna, toen wij in de rook liepen of stonden van iemand die een sigaret aan het roken was, vroeg hij: “Kunnen we ergens anders gaan staan? Ik wil niet dat we ziek worden.” Nu ik dit voorbeeld hoor, komt dat moment weer bij mij terug. Ik vind het moeilijk om te beseffen dat mijn zoon, een jochie van 8 jaar, hier mee bezig is. Het ziek zijn heeft hem ook zeker dingen gebracht. Maar dat het kind-zijn hem, door wat hij heeft meegemaakt, deels ontnomen is blijf ik moeilijk vinden. Tijdens deze fase in zijn leven had hij lekker onbezorgd moeten kunnen spelen en ontdekken. Nu mist hij een stukje onbezorgdheid.  

Dat het kind-zijn hem, door wat hij heeft meegemaakt, deels ontnomen is blijf ik moeilijk vinden. Tijdens deze fase in zijn leven had hij lekker onbezorgd moeten kunnen spelen en ontdekken. Nu mist hij een stukje onbezorgdheid.  

‘Huiswerk’ 

Dit jaar heeft hij in groep 5 voor het eerst wekelijks ‘huiswerk’. Hij moest woorden leren rondom het thema ‘ziekenhuis’. Toen ik vroeg of hij die woorden nog door moest nemen, was zijn antwoord: ”Dat hoeft niet want ik ken al die woorden al.” Hij bedoelt dit gelukkig op een positieve manier, maar ik vind het lastig. Vooral vanwege de reden waarom hij de woorden al zo goed kent. Ik heb honderd keer liever dat hij alle woorden rondom buitenspelen of iets anders kent die bij zijn leeftijd passen.  

Niet druk 

Laatst hebben we weer controles gehad in het Prinses Máxima Centrum. Een MRI en standaardcontroles. En Omdat Dean bestralingen heeft gehad op zijn long, in verband met een uitzaaiing op die plek, kreeg hij ook voor het eerst een longonderzoek. Daar was hij benieuwd naar. Verder maakte hij zich niet druk. Hij vond het alleen jammer dat hij die week twee keer school moest missen omdat de afspraken niet op één dag te plannen waren. Gelukkig waren alle controles goed.  

Goede doel 

Dean geeft ook een positieve draai aan wat hij heeft meegemaakt en is bezig geweest met het ophalen van een mooi bedrag voor het Máxima. Samen met zijn oma heeft hij verschillende spullen gemaakt en verkocht. Regelmatig willen mensen iets van hen kopen en geven ze nog iets extra’s voor het goede doel. Vorig kalenderjaar hebben ze samen €560,- opgehaald. Dit jaar was het al meer dan het dubbele: 1140 euro! Het bedrag is in december overgemaakt en Dean wilde er natuurlijk mee op de foto. Want die link legde hij meteen toen hij van de nieuwe afspraken hoorde.  

Op welke manier speelt kanker nog een rol in jullie leven na de Bloemenkraal?  

Wendy, mama van Dean