Juul Schrijft: Vriendschap met het leven

Vriendschap met het leven is voor mij iets anders dan alles maar nemen zoals het komt. Ik ben het namelijk nog steeds lang niet altijd eens met wat ik op mijn bordje krijg. De tumor en onrust in mijn hoofd bijvoorbeeld zijn verre van wenselijk. Wat vriendschap met het leven voor mij betekent is stoppen met vechten tegen hetgeen je niet in de hand hebt. Heel, heel graag zou ik willen dat mijn gezondheid weer goed wordt en dat ik het ‘normale’ leven weer kan gaan leven. Ik weet alleen echt wel dat de kans dat dat gaat gebeuren niet groot is. 

‘Strijden’ voor het normale leven

Ik zou ervoor kunnen kiezen om te blijven vechten en strijden om dat ‘normale’ leven te gaan behalen. Dat heb ik jarenlang gedaan en heeft me vooral heel veel irritatie en confrontatie met mezelf gekost. Uiteraard ook wel eens een voldaan gevoel als er een doel wel behaald was. Maar het overgrote deel was strijden voor iets dat voor mij onhaalbaar is.

Ik zou ervoor kunnen kiezen om te blijven vechten en strijden om dat ‘normale’ leven te gaan behalen. Dat heb ik jarenlang gedaan en heeft me vooral heel veel irritatie en confrontatie met mezelf gekost.

Zo goed mogelijk leven

Ongeveer twee jaar geleden ging ik nadenken of ik op deze manier door wilde met het leven. Mijn werk viel weg omdat het niet meer ging en het gevoel in mijn rechterbeen verdween. Twee belangrijke oorzaken die er voor zorgden dat ik een keus heb gemaakt. De keus om aan de slag te gaan om mijn leven zo goed mogelijk te leven. Zo gelukkig mogelijk. Zo tevreden mogelijk. Ik wilde een tevreden moeder, partner, vriendin en zus blijven. Het was niet zo dat ik de hele dag verdrietig op de bank zat, maar vriendschap met het leven had ik ook echt niet in het vizier. 

Balans vinden

Na een lange tijd van therapie ben ik tot die vriendschap gekomen. Ik ben tot een akkoord gekomen met mezelf en het leven dat daarbij hoort. Ik baal nog steeds van mijn gezondheid en wat de gevolgen daarvan zijn. Maar er is ook genoeg om van te genieten. Ik heb een fantastisch kind, een lieve partner waar ik veel van hou, een fijn huis, fijne mensen om me heen. Ook kan ik op een goede dag best wat dingen ondernemen; mijn dochter naar school brengen, wandelen, naar mijn oude werk gaan of afspreken met een vriendin. Word ik moe van de dingen die ik doe op een goede dag? Ja. Vind ik het de moeite waard om die vermoeidheid te voelen? Ook ja. Een balans vinden tussen die twee is denk ik het grootste cadeau dat voor mij hoort bij die vriendschap met het leven.

Vriendschap met het leven; iets dat ik iedereen die dit leest gun. 

Wat helpt als het niet zo lekker gaat

Is die beren gewoon een knuffel geven

Hopen dat ze er morgen niet meer zijn heeft geen zin

Die beren blijven komen in je leven

Ze mooi versieren en omarmen

Brengt je heel veel verder dan ze ontlopen

Dat die beren ooit al versierd naast je staan

Is iets waar je altijd op mag blijven hopen

Juul

Juul is 31 jaar, getrouwd met Luuk en moeder van Saar. Ze houdt van lezen, haken, kleuren en puzzelen. Ook wandelt ze veel en zwemt ze om in conditie te blijven. Juul kent de Vereniging sinds ze als jong kind ziek was en vindt het erg leuk om er nu actief onderdeel van uit te maken.

---

Wil jij over bovenstaand thema van gedachten wisselen? Neem dan contact op met VOX, survivornetwerk van Vereniging Kinderkanker Nederland, via vox@kinderkankernederland.nl of bel naar 030 - 242 29 44.