Nicolette Schrijft: Zomervakantie vieren
Vakantievieren blijkt een werkwoord. Balanceren tussen zon, vrij zijn, reuring en stilte. Tussen missen, dichtbij zijn en je weg voelen glippen.
Samen mountainbiken in de Pyreneeën
Ik liep door een rustige Jumbo, op een zaterdag in de zomervakantie. Een paar kinderen waren vroeg opgestaan om met hun moeder mee boodschappen te gaan doen. ‘Mag ik dit, mag ik dat?’ Ik slikte. Het hadden jouw woorden kunnen zijn. In vakantietijd kwam ik dankzij jou thuis met Bubblicious kauwgom en Starbucks Frappucino Caramel. Zucht.
Ja, supermarkten zijn ingewikkeld. Het doet zo denken aan gewoon, dagelijkse dingen, boodschappenlijstjes. Het leven in z’n normaalste vorm. Ik scheer langs je lievelingseten: broodje vegashoarma met veel knoflooksaus, handig bij elkaar neergelegd.
Gelukkig was de zon er vaak om me te verwarmen. Ik zocht ‘m altijd al graag op en dat doe ik nog steeds. Misschien wel vaker dan voorheen. Misschien heb ik het ook wel vaker koud dan voorheen.
Jouw favoriete vakantieplek
We gingen een week naar jouw favoriete vakantieplek. Heel veel zoete herinneringen kwamen voorbij, je was heel dichtbij. En tegelijkertijd was er het keiharde besef dat jij er dit keer niet bij was. Wat had je het ook dit keer weer geweldig gevonden. Je eigen gang gaan, lekker uitslapen, chillen, zwemmen, gezelligheid met veel mensen om je heen.
Je was jarig en je trakteerde op pizza’s. We bestelden een grote stapel, waarvan drie met salami, je lievelings. We waren met veel lieverds gelukkig, maar de grootste lieverd was er niet bij.
Misschien dan liever plekken opzoeken waar jij niet bent geweest? Hebben we gedaan en ook dat is confronterend. Nieuwe dingen ontdekken en zien en weten dat je dat geweldig had gevonden.
We bestelden een grote stapel, waarvan drie met salami, je lievelings. We waren met veel lieverds gelukkig, maar de grootste lieverd was er niet bij.
Luid en intens
De zomer kan zo luid en intens zijn als je zelf alleen maar stilte voelt, las ik ergens. Zo waar. In de zon en tussen mensen is het fijn. Maar het voelt toch snel te verbrand, te rood. Elke aanraking, elk geluid, elke prikkel eigenlijk, is teveel, doet pijn.
Gelukkig kreeg ik een sup-board van jou cadeau. Je vader kocht er een voor me, namens jou. Ik wiebelde eerst, maar dobber nu, in de stilte, op het water, midden in de natuur, vlakbij huis. Je had ‘m vast wel eens van me willen lenen. Of misschien waren we samen gegaan. Dobberend op zo’n sup is alles inderdaad even stil en ben jij heel dichtbij.
Zo probeer ik telkens wat nieuws. En soms is dat fijn en soms wiebel ik me suf om m’n evenwicht te bewaren. Vakantie vieren. Pfff wat een balanceeract is dat.
Nicolette
Nicolette is getrouwd met Scott, ze wonen in de Betuwe met hun twee labradors Mick en Max. Ze zijn de ouders van Roef, die voor altijd zestien blijft.
Wil jij over bovenstaand thema van gedachten wisselen? Neem dan contact op met Vereniging Kinderkanker Nederland, via info@kinderkankernederland.nl of bel naar 030 - 242 29 44.
